Facebook

Karlikowo.

KARLIKOWO MAPA

                                                   

Historia Karlikowa

Osada położona przy południkowo biegnącej drodze Rekowo (1 km) na południe - Karlikowo – Tawęcino (1,5 km na północ od Karlikowa) oraz przy nieistniejącej już linii kolejowej Lębork - Choczewo Wejherowo. Jest tu wysoczyzna plejstoceńska z przylegającą od zachodu do doliny Kisewki moreną czołową (do 90 m n.p.m.), otoczoną od północy, zachodu i południa - moreną denną. Gleby są przeważnie gliniaste, Średniej jakości. W dolinie Kisewki występują holoceńskie piaski napływowe. Karlikowo rozlokowało się na zachodnich obrzeżach dołu  przestronnej doliny Kisewki, w której mieszkańcy korzystają z łąk i pastwisk, na Średniej wysokości od 60 do 75 m n.p.m. Data powstania tej osady, choć wg. Schultza pojawia się ona, jako folwark związany z Tawęcinem, dopiero w XVIII wieku i nie jest bliżej znana. Jej nazwa (Karlkow) figuruje w opisie Brüggemanna z r.1784 i według Gerlacha - wywodzi się od karłów lub mysikrólików. Jej słowiańska postać dowodzi, iż ukształtowała się ona w czasach, gdy ludność rodzima była tu w zdecydowanej większości. Teren ten był własnościowo związany ze szlacheckimi włościami Tawęcina. W roku 1910 Tawęcino i Karlikowo figurują w spisach jako prywatne posiadłości obszarnicze. Już jednak w roku 1911 przewidywano komunalne uniezależnienie Karlikowa od Tawęcina. Folwark w Tawęcinie wykupił bank ziemski w celach parcelacyjnych, natomiast Gościcino i Karlikowo miały pozostać jeszcze samodzielnymi komunalnie włościami wielkoobszarowymi. W roku 1910 Karlikowo otrzymało też połączenie kolejowe, dzięki otwarciu linii Lębork Garczegorze - Choczewo. Między rokiem 1925 a rokiem 1940 dokonano w Karlikowie parcelacji, obejmującej 318 ha użytków rolnych. Zaludnienie było wszakże niewielkie, w granicach 40-49 mieszkańców na 1 km2. W okresie międzywojennym i Drugiej Wojnie Światowej Karlikowo należało do wójtostwa  Tawęcino. Wieś wyzwoliły 10.III.1945 roku wojska radzieckie 19 armii, dowodzonej przez gen .por. Władimira Romanowskiego. Armia ta szła w składzie wojsk II Frontu Białoruskiego, pod dowództwem marszałka Konstantego Rokossowskiego. W latach 1945 - 1955 pozostawała w gminie Łebień (Gromada Tawęcino). W latach 1972 - 1976 - do Gminy Łebień, od czerwca 1976 roku - do Gminy Nowa Wieś Lęborska. Od 1.VI.1975 roku wraz z częścią byłego Powiatu Lęborskiego przeszła z Województwa Gdańskiego do Województwa Słupskiego. W końcu 1978 roku Karlikowo liczyło 88 mieszkańców.

 

CMENTARZ W KARLIKOWIE 

Nekropolie w Karlikowie poświęcono podczas pierwszego pochówku ,który odbył się szóstego marca 1899 roku .Do grobu zlożono wtedy właściciela ziemskiego ,do którego wówczas należało Karlikowo 

Friedricha Westphala.Cmentarz był prywatną własnością rodziny Westphal.

Podczas uroczystego pogrzebu i jednocześnie poświęcenia miejsca spoczynku zaintonowano wersy 5-8 oraz 13. z psalmu 39 .

O Panie, mój kres pozwól mi poznać
i jaka jest miara dni moich,
bym wiedział, jak jestem znikomy.
  Oto wymierzyłeś moje dni tylko na kilka piędzi,
i życie moje jak nicość przed Tobą.
Doprawdy, życie wszystkich ludzi jest marnością. Sela
  Człowiek jak cień przemija,
na próżno tyle się niepokoi,
gromadzi, lecz nie wie, kto to zabierze.
  A teraz, czego mam oczekiwać, o Panie?
W Tobie jest moja nadzieja.

 Usłysz, o Panie, moją modlitwę
i wysłuchaj mego wołania;
na moje łzy nie bądź nieczuły,
bo przybyszem jestem u Ciebie,
przechodniem – jak wszyscy moi przodkowie.

Wiejska nekropolia był miejscem pochówków do 1945 roku .Potem zaniedbana i dewastowana straciła calkowicie swój pierwotny kształt i charakter.Dzisiaj w roku 2019 wygląda bardzo smutno .Krzyże żeliwne, i ogrodzenia hieny cmentarne oddały na złom do Łebienia .Nagrobki zostały zniszczone i rozkradzione Wszystko to odbywało się z milczącą akceptacją ówczesnych władz..Nie zachowały się do dzisiaj prawie żadne tablice z nazwiskami zmarłych mieszkańców Karlikowa .

Mimo to udało mi  się już zidentyfikować osobę na jedynym nagrobku z widocznym nazwiskiem .Jest to Gertrud Baran ,córka osadnika Erharda Barana ,która zmarła  17.08.1938 roku mając zaledwie 2,5 roku .

Gertrud Baran Karlkow kreis Lauenburg Pommern

Przez przypadek mieszkaniec jednego z domów położonych opodal cmentarza odnalazł na drodze kawałek tablicy, z którego udało mi się odczytać nazwisko Westphal i to ,że zmarła Wilhelina była żoną właściciela Karlikowa.wilhelmine westphal 01.02 1904 Karlikowo Kreis ;auenburg pommern

Friedhof in Karlkow

 

Licznik odwiedzin:
Wszystkich: 1 073 871
Wczoraj: 440
Dzisiaj: 329
Online: 5
Wszystkie zamieszczane na stronie zdjęcia i opracowania są własnością prywatną.
Zabrania się kopiowania fragmentów lub całości zamieszczonych tu opracowań i zdjęć i wykorzystywania ich w innych publikacjach bez uprzedniego wyrażenia na to zgody autorów strony.

Copyright (c) 2008-2019 by Mariusz Baar 84-352 Wicko ul. Lipowa 1
reiseleiter-leba.eu