Facebook

Maszewko

maszewko karczma wilhelm klibbe    Restauracja Wilhelma Klibbe .  kamradt maszewko         Dom rodziny Kamradt .
stara szkoła w MaszewkuDawna szkoła w Maszewku spalona po wkroczeniu Rosjan w 1945 roku.
dzeic ze szkoły w maszewkuZdjęcie grupowe dzieci ze szkoły w  Maszewku 1942 rok.
stary dwór w MaszewkuCzęść dawnego dworu w Maszewku 1974 rok.
budynek poczty w MaszewkuBudynek dawnej poczty w Maszewku.

CMENTARZ EWANGELICKI

stary smentarz ewangelicki w maszewkuPomnik poległych żołnierzy z Maszewka podczas I Wojny Światowej 2003 rok.cmentarz w maszewkuWejście na cmentarz , po lewej widoczny słup od bramy cmentarnej z krzyżem.
RUINY KAPLICY GROBOWEJ NA CMENTARZU MASZEWSKIMRuiny kaplicy grobowej .

Historia Maszewka
Historycy badając dzieje Maszewka mają ciężki orzech do zgryzienia. W powiecie lęborskim znajdowaly się dwie miejscowości, których nazwy brzmiały podobnie. Massow dzisiejsze Maszewo Lęborskie i Maschow dzisiejsze Maszewko były często ze sobą mylone. Dawne przekazy Rycerzy Krzyżowych me określały jednoznacznie, o jakie miejscowości chodzi. Informacje, które zachowały się do naszych czasów są raczej skąpe. Zmiany w nazewnictwie,które nastąpiły dosyć późno, nie pozwalały już jednak na pomyłki, ale średniowieczne dzieje obu Wsi pełne są domysłów i przypuszczeń.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1334 jako należąca do biskupstwa Włocławskiego i dystryktu Białogardzkiego.Naj starszym szlacheckim rodem w Maszewku był ród Rópke nazywany również Rapkene, Rapke i Repke.Do ich włości należało także Slaikowo 1523 rok.
W późniejszym czasie należy Maszewko do włości, zwartowskich których właścicielami była rodzina Krockow; Georg Ernst IV z domu Peest.
W roku 1784pruski urzednik królewski Bruggemann pisze o wsi :
"jest tam czterech gospodarzy, jeden wyrobnik, karczma i nauczyciel"
Na przedpolu dwa gospodarstwa Ritt i folwark Ganske gdzie 4 marca 1774 roku z wyciętego lasu uzyskano 142 morgi ziemi uprawnej. Tam też powstała owczarnia obok 4 zagrodnków i 2 wyrobników wszystkiego 19 dymów, 5 hufen,4 morgi opodatkowanej ziemi, 75 morg łąk, las świerkowy i bukowy w całości 30 morg.. Pieniądze na zagospodarowanie tej ziemi pochodziły od samego Fryderyka Wielkiego.W całym Maszewku uzyskano z wycięcia lasów 407 mórg ziemi uprawnej.
Około roku 1804 Krockow sprzedaje majątek Maszewko i Gąska grafowi Muenster-Meinhófel,który był wtedy rówrneż właścicielem Zwartowa,Zwartówka i Tawęcina.
W roku 1835 Maszewko za 25000 talarów kupuje rodzina Zimdarsów.
1835 Johann Zimdars
1860 jego syn Hermann .
1908 rok następuje podział części ziemi 534 hektary na 14 tzw. rentówek.

W 1911 roku majątek ziemski w Maszewku w dalszym ciagu znajdował się w rękach rodziny Zimdars.
Ostatni właścicielem największego gospodarstwa w Gąskach był Rudolf Hoehne 107 ha.
Przed wojną Maszewko liczyło 404 mieszkańców.

 

HISTORIA SZKOŁY W MASZEWKU

Dzieje szkolnictwa na naszych terenach sięgają kilka wieków wstecz. Pierwotnie szkoły prowadzone były przez duchownych i mieściły się przy kościołach. Były to pierwsze dość prymitywne formy szkolnictwa. Pierwsza wzmianka o szkole ,a właściwie o nauczycielu z Maszewka pochodzi z roku 1774 gdzie kościelna kronika charbrowska wymienia nazwisko Grubba. Niestety to jedyna informacja z tamtego okresu. Czy już wtedy istniała szkoła w Maszewku? Być może. Prawdopodobnie pierwsza szkoła  powstała już w drugiej połowie XVIII wieku. W roku 1875 którejś niedzieli po południu pastor Bechtold z Charbrowa dokonał poświęcenia nowej, solidnie zbudowanej, składającej się z dwóch izb klasowych szkoły. Zastąpiła ona dotychczasowy zawilgocony, niezdrowy i chylący się już ku ruinie budynek.
Jednakże niedługo mury tej szkoły cieszyły się gwarem szkolnej dziatwy. Już kilkadziesiąt lat później, gdzieś na początku zeszłego stulecia wybudowano następną szkołę. Tym razem powstał ładny trzykondygnacyjny budynek z czerwonej cegły. Składał się on z czterech pomieszczeń klasowych ,i dwóch mieszkań dla nauczycieli. Uczęszczały tam dzieci z pobliskich miejscowości:
Zdrzewna, Kopaniewa, Gąsek, Górnego i Dolnego Komaszewa, oraz okolicznych folwarków.
Szkoła ta posiadała duże jasne izby ogrzewane piecami kaflowymi. Toalety znajdowały się na zewnątrz budynku, i nie posiadały spłuczek. Na podwórzu stała “pompa“ która przy wysokich temperaturach latem orzeźwiała, i schładzała uczniowskie ciała. Po obu stronach drogi do szkoły od cmentarza w Zdrzewnie i dalej w kierunku Roszczyc rosły czereśnie. Te dość duże drzewa były co roku oblepione słodkimi owocami, “Drogowcy“ (służba drogowa) za ”parę groszy” wydzierżawiało je zainteresowanym. Obok szkoły znajdowało się boisko sportowe ze wszystkimi przyrządami niezbędnymi do ćwiczeń fizycznych i treningów. Boisko to było również wykorzystywane przez miejscową drużynę piłkarską. Z boiskiem graniczył ogród szkolny. Każda czwarta klasa miała swój kawałek ogrodu do pielęgnacji i uprawy.
Ogród był otoczony żywopłotem z drzew morwy. Od roku 1940 czwartoklasiści opiekowali się hodowlą jedwabników. Dwa razy dziennie karmiono jedwabniki świeżymi liśćmi morwy. Po tym jak jesienią gąsienice jedwabnika otoczyły się kokonem zbierano je i dostarczano do przędzalni, gdzie pozyskiwany jedwab wykorzystywano do celów wojskowych, a mianowicie przy produkcji spadochronów.
Niestety wydarzenia roku 1945 przynoszą kres istnieniu szkoły. Podczas wkraczania wojsk radzieckich w piwnicy szkolnej ukryli się rozbici niemieccy żołnierze. Było ich około sześciu lub siedmiu. Prawdopodobnie nauczyciel Max Niesiolk zaczął się ostrzeliwać, Rosjanie odpowiedzieli na to ogniem, po czym wrzucili do piwnic granaty zapalające. Niemieccy żołnierze uciekli przez małe okienka piwniczne w stronę pobliskiego lasku. Żadnemu nie udało się jednak osiągnąć celu, wszyscy zostali zastrzeleni, i pochowani w dole przeciwlotniczym znajdującym się na terenie dawnego boiska szkolnego, gdzie do dziś dnia spoczywają. Budynek szkolny wypalił się doszczętnie.
Dzisiejsza szkoła została zlokalizowana w innym miejscu.

Licznik odwiedzin:
Wszystkich: 1 122 833
Wczoraj: 287
Dzisiaj: 240
Online: 3
Wszystkie zamieszczane na stronie zdjęcia i opracowania są własnością prywatną.
Zabrania się kopiowania fragmentów lub całości zamieszczonych tu opracowań i zdjęć i wykorzystywania ich w innych publikacjach bez uprzedniego wyrażenia na to zgody autorów strony.

Copyright (c) 2008-2019 by Mariusz Baar 84-352 Wicko ul. Lipowa 1
reiseleiter-leba.eu